Yavru vatandan bir doğum hikayesi

O kadar uzmandan tavsiyeler yazısı yayınlıyorum, hiçbiri Gurbetçi Annelerin hikayeleri kadar dikkat çekmiyor. Gelsin bakalım bir ilgi çekici yazı daha. Bu sefer yavru vatan Kıbrıs’tan…

***

İnsan psikolojisinin insan vücudunu kontrol ettiğini biliyor muydunuz?? ya da bir şeyi kırk defa söylersen başına o gelir tabiri…evet ben panik atak hastası bir Kıbrıs annesiyim. 4 ay boyunca riskli, kanamalı bir hamilelik süreci geçirdim. 9 aylık serüvende doktorum Münir Şago nun da çabalarıyla hiçbir zarar gelmeden 36 haftanın sonunda kızımı kollarıma aldım… Kıbrıs insanının pozitif enerjisi, neşesi, mizahı her alanda kendini gösterir…Başta da belirttiğim gibi malesef hamileliğim boyunca kan pıhtılaşması nedeniyle çocuğumu kaybetme riskim vardı. 5 aylık hamileyken Türkiye ye aile ziyaretine gittiğimde malesef kanamam oldu ve Türkiye de kadın doğum hastanesine gittim, ağlamaktan derdimi bile anlatamamıştım. Zaten hamilelik hormonlarından dolayı başlı başına bir ağlama hali değil midir. Maalesef o halimi göre göre doktor beni sakinleştirmek yerine muayene etti ve %95 çocuğumu kaybedeceğimi, yerimden bile kalkmamamı söyledi. Evet hamile ve feryat figan ağlayan bir anneye bu olayı daha yumuşak anlatmak yerine daha fazla panik yaratarak anlattı..o an sanki dünya başıma yıkılmıştı. Kalp sesini duyduğum, ellerini kollarını minicik burnunu gördüğüm bebeğim benden gidecek miydi diye düşünmek öyle acı vericiydi ki… Hemen Kıbrıs taki doktorumu aradım ve durumumu anlattım bana son kontrolde birşey olmadığını içimi ferah tutup bunu düşünmeden Kıbrıs a gelmemi söyledi. Tatili yarıda kesip binbir teretdütle Kıbrıs a geri döndüm ve direk doktoruma koştum. Doktorum gayet pozitif bir şekilde beni sakinleştirerek kontrolümü yaptı. Turkiye deki doktorun dediğinin tam tersini söyledi. Ağlaman emin ol çocuğu daha çok etkiliyor, lütfen sakinleş, kötü bir şey yok, bana güven, çocuk olması gerektiği yerde, emanetmi ki zarar gelsin. Bebek çok iyi annesi dedi, yalnızca sende pıhtılaşma var onu da gezerek içinden atacaksin.

Kızınla bol bol konuş, iyi pozitif seyler düsün, emin ol evren sen ne hissedersen düşünürsen geri dönütünü sana misliyle geri verecektir dedi ve bebeğimle bol bol dinlendirici müzik dinlememi istedi..Müziklerin bebekle anneye terapi uyguladığı gercekten de çok doğru. 9. Ayıma kadar kanamam oldu ama asla korkmadım çünkü mucizevi bir şekilde bebeğimin gelişiminde hiç bir sıkıntı olmadı. 36 haftalıktım, artık kızımla buluşmak için gün sayıyordum. Bir sabah kalktım nişanım gelmiş hemen doktora koştuk. Doktor açılman var bebiş geliyor annesi dedi panik atağım var ayrıca kendine iğne bile yaptıramayan ben ameliyat olucaktım korkudan elim ayağım titredi o an yatışım yapıldı. Hemşireler sanki ailemden biriymişçesine benimle ilgilendiler, şarkılar açmalar falan sanırsın doğuma değil düğüne gidiyoruz beni hazırladılar bu arada sancım da artmaya başlamıştı ama ailemin ve benimle ilgilenen hemşirelere gülmekten sancım var ah uh diyemedim tabi bu sırada anestezi uzmanı geldi bana yapılacak işlemleri anlattı korkmamam gerektiğini hiç acı duymayacağımı söyledi beni sedyeye aldılar o panik atak Kardelen gitmiş te yerine başka bir Kardelen gelmişti sanki. Sonra ameliyathaneye aldılar beni oldukça soğuk bir yer benden tavsiye benim gibi saçlarınız ıslak gitmeyin aman aman. Anestezi uzmanı işlemini yaptı doktorlar başladı ameliyata sonra süpriz bir şekilde eşim de girdi doğuma ellerimi tuttu diğer elimi de anestezi uzmanı İrem Hanim hep konuştuk kızımla doğduktan sonra neler yapacağını hayallerimi hep anlattım sonra bir ses duydum kızım doğmuştu çok garip bir an anlatamayacağım derecede yoğun bir his..doktorum hoşgeldin prenses dedi kordonunu kesti göğsüme yakın bir yere koydu birbirimize temas edelim anne ve bebek bağı oluşsun bebek kokumu alsın diye 4:10 da şimal durum dünyaya geldi 4:30 da ben cıktım. Kıbrıs ta da doğumlar böyle oluyor burada ortam ve insanlar genelde hep böyle çok şey borçluyum doktoruma o olmasayıi belki de olumsuz düşüncelerle kötü şeyleri çağırarak bebeğimi kaybedebilirdim.

Tüm güzellikler sizinle olsun,

Sevgiler….

Kardelen Öner

***

Yavru vatandan bir doğum hikayesi
5 3 votes

One Comments

  • Dicle Çelik

    2017-01-06

    Ülkemizdeki kadın doğum hastanelerinden henüz bir tane bile iyi bir hikayeye rastlamadım. Çok yazık, çok üzücü.

    Reply

Bir Cevap Yazın