Uyku Arkadaşı ile İmtihanımız

Ben öyle daha bebeği doğmadan değişik konular üzerine okuyup düşünüp kararlar alan bir anne değildim diyebilirim. Tabi ki hayaller kuruyordum ama hiç nasıl uyuturum, kaç kat giydiririm, kaç saatte bir beslerim diye düşünmemiştim doğrusu. Hatta bir keresinde hiç unutmuyorum daha 6-7 aylık hamileyken bir arkadaşım *uyku eğitimi vermeyi düşünüyor musun?* diye sormuştu da uzun süre kendime gelememiştim. Cevap olarak sadece *henüz doğurma kısmınla ilgileniyorum* dediğimi hatırlıyorum, ama bir süre kendimi sorgulamadan da edemedim. Acaba çok mu ilgisiz ve özensiz bir anneydim, yoksa yeterince okumuyor muydum gibi sorular bana aslında kendimi bebeğime sakladığımı gösterdi diyebilirim. Ben her çocuk kendine hastır, genel geçer kurallar yoktur diye düşünenlerdendim ve herşeyi bebeğimle, bebeğimden öğrenecektim.
9 aylık taze bir anne olarak diyebilirim ki evet çok da isabetli davranmışım her çocuk kendine has ve okunan kitaplar her zaman gerçek hayatta uygulamasını bulamıyor maalesef. Bazı bebekler gaz sıkıntısında tavan yaparken bazıları sebepsiz uyku düzensizliği yaşayabiliyor. Bazısı annesinin koynunda 5 saniye daha fazla kalabilmek için ortalığı koparırken bazısı karnım doysun da yatağımda mışıl mışıl uyuyum derdinde. İşte tam da bu yüzden bir annenin bebeğine en verimli şekilde bakabilmesi için sadece bebeğinin ihtiyaçlarını gözlemlemesi, çevredekilerinin ‘bu çocuk aç yada gazı var yada kucağa alışmış’ gibi yorumlarına kulak asmaması gerekiyor.

 

Ben bu olayın uygulamalı örneğini kendi kızıma uyku arkadaşı edindirme çalışmalarım sırasında deneyimledim diyebilirim. Uyku arkadaşının bebeğin yalnız başına rahatça uykuya geçebilmesi için gerekli olduğunu söyleyen yazıları okudukça gaza geldim. 3 aydan sonra uyku arkadaşını uyurken karşısına koyup, 4 aydan sonra da eline verirsem 6 aylıkken hazır olacaktı İnci Azra. Uyku arkadaşına sarılıp uyuyacak bize hiç zorluk çıkarmayacaktı. Hatta bu nesneye o kadar bağlanacaktı ki onsuz uyuyamayacaktı bu yüzden de yedeklememiz şarttı. Yazılanlara harfiyen uydum. Yumuşacık bazı uzantılı bölgeleri olan uyku arkadaşları edindim, uyku vaktinde yatağına gözünün önüne koydum, uyanır uyanmaz da yanından aldım, bu şekilde yaklaşık 2 ay uğraştım. Fakat İnci Azra inatla onun kucağına yerleştirdiğim uyku arkadaşıyerine, bu işlem için kullandığım elime sarıldı. Hem de iki eliyle sımsıkı… Hatta bir süre sonra da uyuyabilmek icin elimi iki eliyle kavrayıp yüzünü kapatmaya başladı. Şuanda 9 aylık hala bu şekilde uyuyor, uyku arkadaşları da oyuncak sepetinde. Bebeğimin ihtiyaçlarını gözetmeden başladığım bu uyku arkadaşı edinme çalışmalarım kızımın benim elimi kendine arkadaş seçmesiyle sona erdi. Kızımdan hergün yeni şeyler öğrenmeye devam ediyorum. Öğrendikçe de yazmaya devam edeceğim.
Uyku Arkadaşı ile İmtihanımız
5 1 vote

Bir Cevap Yazın