Almancı Anne’nin çığlığı

Sen daha dur bunlar daha iyi günlerin…O kadar çok duydum ki bu cümleyi, öncelikle kendimi tanıtıyım adım Yasemin, Almanyada doğdum büyüdüm. Anaokulundan üniversiteye hepsini şu an bulunduğum Almanya’da okudum. İki kültür arasında büyümek ne kadar zor geldi hepimize. Aslında etrafımdaki herkes keşke Türkiye’de yaşasak derdi, bende severdim Türkiye’yi. Annemle babamı kaybettikten sonra ani bir karar ile Türkiye’ye dönme kararı aldım. Nasıl olsa bu ülkenin vatandaşıydım, istemezsem her zaman geri dönebilirdim, sorun yoktu.
Türkiye’ye döndükten 3 ay sonra eşimle tanıştım, evlenip hayatıma İstanbul Kavacık’da devam etme kararı aldım. Kisa bir süre sonra da bir bebek sahibi olmak istedik ve hamile kaldım. Ama bir korku sardı beni Türkiyede’ki doktorlara güvenmek gelmedi içimden. Çoğunun maşallahı var, insan hastayım demeye korkuyor. İlk doktorumdan kesinlikle memnun kalmadım ve başkasının tavsiyesiyle bir doktora daha gittim eğer onu da sevmezsem Almanyaya dönecektim. Yeni bulduğum doktorum Özlem Hanım bence dünyanın en iyi kadın doğum doktoruydu. Bunu üstüne basa basa yazıyorum çünkü gerçekten ilgilendi tüm sorularımı cevapladı. Zor bir hamilelik geçirdim oğlumuz 6,5 aylıkken gelmek istedi haplarla ve dinlenmeyle çok şükür son güne kadar geldik. 18 Haziran 2016 da mecburi sezeryan ile dünyaya geldi oğlumuz asıl maceramız ondan sonra başladı.
Her kafadan sesler çıkmaya başladı ilk annelik, bilmemek, annemin hayatta olmaması, yakınlarımın olmaması ne kadar zormuş aslında bunu evlat sahibi olunca daha iyi anladım. Herkes ile tartışır duruma geldim ve çoğu kişiden uzaklaştım bu sürede. Çünkü insanlar hep farklı ağızdan konuşuyor, birinin doğru dediğine diğeri yanlış diyor. Onlar herşeyin en iyisini biliyor, Almanyada öyle olabilirmiş ama burası Türkiye’ymiş öyle olmazmış. Bu yazıyı okuyanların eminim çoğu yaşamıştır bu durumları en çok sinir olduğum zamanlardı aslında. Şimdi hem anneliğe alıştım hemde yaptıklarımın doğru olduğuna. Çünkü ne kadar bilirseniz bilin herkes herşeyi sizden daha iyi biliyor bu ülkede. Neden herşey illaki bilinir? Neden hiç kimse bilmediğini kabul etmez?  Şimdi daha tecrübeli bir anne olarak rahatlıkla biliyorum ki evet ben iyi bir anneyim çünkü o benim çocuğum. Bir çocuğun iyiliğini annesinden daha iyi kimse düşünemez. Tecrübeleriniz olabilir teyzelerim, ama bırakın onlar size kalsın ben kendi tecrübelerimi kendim edineyim.
Şuan Almanya’dayım 5 günlüğüne, eşim ve oğlum Türkiye’de. Neden geldim biliyormusunuz buraya? Orada çocuğum ve kendim için alışık olduğum ürünleri bulamadığım hatta bulup 3 kat fiyat çekmelerine karşı çıktığım için. Birde hani şu çok bilen teyzeler varya bana bir sipariş listesi verdiler akıllara zarar. Eşim ne kadar sabırlı yarabbim, ben olsam beni hayatta çekmezdim iki arada bir derede kalıyor zavallım. Ve yine biliyorum ki bunlar bizim daha iyi günlerimiz gerçekten. Allah uzun ömür versin herkesin evladına daha bunun sünneti var okulu vaaar varda var… ama yılmak yok bu Almancı anne yılmayacak..
Sevgilerimle, 
Jasmine Eris
@balarisiemirr
***
 

 

Almancı Anne’nin çığlığı
5 2 votes

Bir Cevap Yazın